Επικοινωνία γονέων και παιδιών: πώς μπορεί να είναι θετική;

Επικοινωνία γονέων και παιδιών: πώς μπορεί  να είναι θετική;
20 Μαρτίου 2017 | Άρθρα

Επικοινωνία γονέων και παιδιών: πώς μπορεί να είναι θετική;

Facebookpinterestlinkedinmail

Η επικοινωνία είναι μια απαραίτητη ικανότητα συνυφασμένη με το ρόλο του γονιού. Τα παιδιά δεν μπορούν να διαβάσουν το μυαλό σας. Εάν δεν τους δείξετε και δεν τους πείτε πώς περιμένετε να συμπεριφερθούν – με άλλα λόγια, εάν δεν τα καθοδηγήσετε με παραδείγματα – δε θα ξέρουν τι περιμένετε από κείνα. Εάν άλλα λέτε και άλλα κάνετε, τότε θα λάβουν μπερδεμένα μηνύματα. Εάν παγιδευτείτε στο κέντρο ενός κυκεώνα συναισθημάτων, χάσετε τον έλεγχο και αρχίσετε να τους επιτίθεστε λεκτικά, θα μειώσετε την αυτοπεποίθησή τους και θα αρχίσετε να δημιουργείτε μια εχθρική σχέση, η οποία θα επιδεινώνεται όσο περνά ο καιρός.

Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να κάνουν οι γονείς είναι να μάθουν πώς να έχουν μια καλή επικοινωνία μεταξύ τους. Μόλις εσείς και ο σύντροφός σας βρεθείτε στην «ίδια σελίδα» και παρουσιάσετε ένα κοινό μέτωπο, τα παιδιά θα ξέρουν πώς πρέπει να συμπεριφερθούν. Αντίθετα, τα μπερδεμένα μηνύματα κάνουν τα παιδιά να ζουν μέσα στη σύγχυση και την αβεβαιότητα και τους δίνουν την ευκαιρία να στρέφουν τον ένα γονέα ενάντια στον άλλο.

Πολλά από τα προβλήματα στην επικοινωνία με τα παιδιά επιδεινώνονται από το γεγονός ότι οι γονείς δεν έχουν την ίδια προσέγγιση σε ένα συγκεκριμένο θέμα, ή χρησιμοποιούν τα παιδιά τους ως εργαλεία για τον δικό τους αγώνα υπερίσχυσης του ισχυρότερου. Μερικές φορές, οι διαφορές εμφανίζονται στο θέμα της πειθαρχίας. Ο ένας γονιός αφήνει τα παιδιά να συμπεριφερθούν με έναν τρόπο που ο άλλος γονέας θεωρεί απαράδεκτο, απλώς και μόνο επειδή έχει εξαντληθεί από την καθημερινή αντιμετώπιση αυτής της συμπεριφοράς. Μπορεί βέβαια να συμβαίνει κάτι άλλο. Ο ένας γονιός να είναι πιο μαλακός επειδή δεν περνά πολλές ώρες με τα παιδιά και το να θέτει κανόνες είναι το τελευταίο πράγμα που θέλει να κάνει όταν επιστρέφει στο σπίτι. Κάποιες φορές οι γονείς διαφωνούν σε σχέση με τους κανόνες. Επιτρέπεται τα παιδιά να τρώνε γλυκά ενδιάμεσα των γευμάτων ή όχι; Επιτρέπεται να μένουν ξύπνια μετά από την ορισμένη ώρα τους το σαββατοκύριακο ή όχι; Αυτό μόνο εσείς μπορείτε να το γνωρίζετε. Οποιαδήποτε όμως κι αν είναι η απόφασή σας, θα πρέπει να την πάρετε από κοινού.

Όταν οι γονείς δεν συμφωνούν, δεν υποφέρουν μόνο τα παιδιά. Όλοι οι γονείς που παλεύουν να επιβάλλουν τους βασικούς κανόνες συμπεριφοράς αισθάνονται ότι υποβιβάζονται όταν αυτή η προσπάθεια δεν αναγνωρίζεται ή δεν υποστηρίζεται από το σύντροφό τους. Εάν τελικά αυτές οι προσπάθειες δεν λειτουργούν και τα παιδιά είναι εντελώς αποχαλινωμένα, θα νιώσετε ότι βρίσκεστε ένα βήμα πριν τη γελοιοποίηση και την αποδοκιμασία. Τότε είναι που ξεκινά το παιχνίδι των ευθυνών. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πάρα πολύ εύκολο ο ένας γονέας να αρχίσει να αισθάνεται αποτυχημένος και οι σχέσεις να γίνονται προβληματικές. Σκεφτείτε το όμως για μια στιγμή. Γιατί να ανταγωνίζεστε μεταξύ σας; Και οι δύο είστε υπεύθυνοι για την οικογένειά σας και χρειάζεται να πάρετε αποφάσεις, αλλά και να αναλάβετε την ευθύνη των πράξεών σας και την αποτελεσματικότητα της επικοινωνίας σας

Εάν οι γονείς αισθανθούν ότι έχουν χάσει εντελώς τον έλεγχο, καθώς τα παιδιά τους συμπεριφέρονται άσχημα σε καθημερινή βάση, το αποτέλεσμα θα είναι η δημιουργία ενός αρνητικού κλίματος. Σε αυτή την περίπτωση η απογοήτευση των γονέων είναι εύκολο να μετατραπεί σε θυμό ή απελπισία. Τότε η οικογένεια παύει να λειτουργεί σαν μια μονάδα. Αντίθετα, μετατρέπεται σε μια ομάδα δυστυχισμένων ανθρώπων που ζουν κάτω από την ίδια στέγη χωρίς ουσιαστική επικοινωνία. Μπορείτε πάντα όμως να αναστρέψετε την κατάσταση αν έχετε θέληση να τα αλλάξετε και είστε αποφασισμένοι να κατανοήσετε την πραγματική φύση των προβλημάτων και να συνεργαστείτε όλη η οικογένεια μαζί.

Facebookpinterestlinkedinmail