Μήπως το παιδί σου δεν χρειάζεται περισσότερη αγάπη αλλά περισσότερα όρια;
«Η αγάπη χωρίς όρια είναι σαν ένα ποτάμι χωρίς όχθες. Απλώνεται παντού, αλλά δεν οδηγεί πουθενά»
Όλοι οι γονείς αγαπούν τα παιδιά τους. Και οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η αγάπη από μόνη της αρκεί.
Μόνο που πολλές φορές, το παιδί δεν χρειάζεται περισσότερη αγάπη. Το αγαπάς ήδη πολύ. Η ανάγκη είναι για περισσότερα όρια.
Η παρεξήγηση της αγάπης
Στη σύγχρονη κουλτούρα, οι γονείς συχνά φοβούνται να πουν «όχι». Νομίζουν ότι η αυστηρότητα ισούται με απόρριψη, ότι τα όρια πληγώνουν και τραυματίζουν το παιδί ή ότι «χαλάνε» τη μεταξύ τους σχέση και τους απομακρύνουν.
Στην πραγματικότητα, τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς όρια:
– δυσκολεύονται να διαχειριστούν τη ματαίωση,
– μπερδεύονται για το τι είναι ασφαλές και τι όχι,
– γίνονται ανυπόμονα, αγχώδη ή επιθετικά.
Η αγάπη χωρίς πλαίσιο, χωρίς όρια μπορεί να οδηγήσει σε χάος.
Σημάδια ότι το παιδί χρειάζεται όρια
– Δυσκολεύεται να δεχτεί το «όχι» χωρίς έντονα ξεσπάσματα.
– Διακόπτει συνεχώς ή απαιτεί προσοχή κάθε στιγμή.
– Δείχνει μικρή ανοχή στη ματαίωση ή στη συνεργασία με άλλους.
– Δοκιμάζει διαρκώς τα όρια (σου λέει «όχι» για να δει την αντίδρασή σου).
Τα όρια ως φροντίδα
Τα όρια δεν είναι τιμωρία. Είναι πλαίσιο ασφάλειας. Σημαίνουν «σε νοιάζομαι τόσο, που θα σε σταματήσω πριν βλάψεις τον εαυτό σου ή κάποιον άλλο».
Ένα παιδί που γνωρίζει τα όρια μαθαίνει:
– να εμπιστεύεται τον κόσμο γύρω του,
– να ρυθμίζει τη συμπεριφορά του,
– να αναγνωρίζει τις ανάγκες και των άλλων.
Ο γονιός που λέει «όχι»
Το «όχι» δεν σε κάνει σκληρό γονιό. Σε κάνει υπεύθυνο. Είναι το σημείο όπου η αγάπη μεταφράζεται σε πράξη.
– «Όχι, δεν μπορείς να έχεις ό,τι θέλεις αμέσως».
– «Όχι, δεν είναι όλα επιτρεπτά».
– «Όχι, δεν θα ανεχτώ να πληγώνεις εμένα ή άλλους».
Το «όχι» με σταθερότητα και συνέπεια γίνεται μάθημα ζωής.
Απλοί τρόποι για τον γονιό να βάλει περισσότερα όρια
– Σταθερότητα: δώσε το ίδιο μήνυμα κάθε φορά, χωρίς παζάρια.
– Σαφήνεια: χρησιμοποίησε απλές, κατανοητές οδηγίες (π.χ. «Τώρα είναι ώρα για ύπνο»).
– Συνέπεια: αν έχεις πει κάτι, τηρείται.
– Ηρεμία: μίλα χωρίς φωνές αλλά με σταθερό τόνο που δείχνει σιγουριά.
– Επιβράβευση: αναγνώρισε όταν το παιδί συνεργάζεται («Μπράβο που σταμάτησες όταν σου το ζήτησα»).
Αγάπη + Όρια = Αληθινή σχέση
Η αγάπη είναι το έδαφος. Τα όρια είναι οι γραμμές που δίνουν σχήμα.
Μαζί χτίζουν έναν χώρο όπου το παιδί νιώθει ασφαλές να αναπτυχθεί.
Μην φοβάσαι να βάλεις όρια. Το παιδί σου δεν θα σε αγαπήσει λιγότερο.
Θα σε αγαπήσει με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη.
Παιδί και Διαδίκτυο: Πώς μπορούμε να το καθοδηγήσουμε με ασφάλεια
Στη σημερινή εποχή, τα παιδιά μεγαλώνουν σε έναν κόσμο όπου το διαδίκτυο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Από μικρή ηλικία, χρησιμοποιούν οθόνες για παιχνίδι, επικοινωνία και μάθηση. Ωστόσο, η έκθεση στον ψηφιακό κόσμο φέρνει μαζί της και προκλήσεις: υπερβολική χρήση, ακατάλληλο περιεχόμενο, επιρροή από τα social media, διαδικτυακό εκφοβισμό.
Οι γονείς συχνά νιώθουν αμήχανοι απέναντι σε έναν ψηφιακό κόσμο που αλλάζει ταχύτατα: Πώς να θέσουν όρια χωρίς να γίνουν αυταρχικοί; Πώς να προστατεύσουν, χωρίς να ελέγχουν υπερβολικά; Πώς να μάθουν στα παιδιά να κινούνται με υπευθυνότητα και κριτική σκέψη; Πώς μπορούν να επιτρέψουν στα παιδιά να αξιοποιούν τις ευκαιρίες του διαδικτύου, χωρίς να κινδυνεύουν;
Η απάντηση δεν βρίσκεται στην απαγόρευση, αλλά στην καθοδήγηση και στην ανοιχτή επικοινωνία. Δεν χρειάζεται να “απαγορεύσουμε” το διαδίκτυο· χρειάζεται να μάθουμε στα παιδιά να το χρησιμοποιούν με σύνεση, κριτική σκέψη και υπευθυνότητα.
Αυτό σημαίνει να κατανοήσουμε πρώτα ποιες είναι οι ανάγκες και οι κίνδυνοι κάθε ηλικίας, να γνωρίζουμε ποια όρια έχουν νόημα και κυρίως να αναπτύξουμε επικοινωνία εμπιστοσύνης. Όταν ένα παιδί νιώθει ότι μπορεί να μιλήσει για ό,τι βλέπει ή βιώνει στο διαδίκτυο χωρίς φόβο επίπληξης, τότε έχουμε ήδη κάνει το πιο ουσιαστικό βήμα πρόληψης.
Η καθοδήγηση δεν απαιτεί τεχνολογικές γνώσεις, αλλά ενσυναίσθηση, συνέπεια και επίγνωση του ρόλου μας. Το να ρωτάμε, να ακούμε και να δείχνουμε ενδιαφέρον για τον ψηφιακό τους κόσμο είναι πράξεις βαθιάς φροντίδας. Παράλληλα, η εξοικείωση με απλά εργαλεία γονικού ελέγχου, η συζήτηση για τον χρόνο οθόνης και η καλλιέργεια ψηφιακής παιδείας είναι πρακτικές που βοηθούν την οικογένεια να πορευθεί με ασφάλεια.
Για να σε βοηθήσω σε αυτή τη διαδικασία, δημιούργησα έναν δωρεάν οδηγό με τίτλο «5 βασικοί κανόνες ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο» — ένα πρακτικό σημείωμα που μπορείς να διαβάσεις μέσα σε λίγα λεπτά και να εφαρμόσεις άμεσα.
Κατέβασε το δωρεάν pdf εδώ
Το διαδίκτυο μπορεί να γίνει ένας χώρος γνώσης και δημιουργίας, αρκεί το παιδί να έχει δίπλα του έναν ενημερωμένο και διαθέσιμο γονέα.
Η ασφάλεια ξεκινά από τη σχέση γονιού και παιδιού, όχι από το φίλτρο της συσκευής.
Αν θέλεις να προχωρήσεις ένα βήμα παραπέρα, το ασύγχρονο σεμινάριο “Παιδί και Διαδίκτυο” έχει σχεδιαστεί ειδικά για γονείς που θέλουν να κατανοήσουν εις βάθος τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αλληλεπιδρούν με τον ψηφιακό κόσμο.
Θα μάθεις:
– πώς να θέτεις υγιή όρια χωρίς συγκρούσεις
– πώς να μιλάς με το παιδί σου για την online ασφάλεια
– πώς να ενισχύσεις την αυτορρύθμιση και την υπευθυνότητά του.
Δες το σεμινάριο “Παιδί και Διαδίκτυο” εδώ
Μάθετε Περισσότερα
Νέα σχολική χρονιά: Πώς συμπαραστεκόμαστε στο παιδί
Μια νέα σχολική χρονιά ξεκινά. Και βέβαια, όταν αναφερόμαστε στο σχολείο μιλάμε από το νηπιαγωγείο μέχρι και την γ’ λυκείου. Κάθε τάξη ανεξάρτητα βαθμίδας είναι απαιτητική για τα παιδιά. Όσο δύσκολο και τρομακτικό μοιάζει το δημοτικό στα μάτια ενός μικρού εξάχρονου, το ίδιο δύσκολη και τρομακτική δείχνει και η γ’ λυκείου σε ένα δεκαεπτάχρονο έφηβο, που προετοιμάζεται για την εισαγωγή του στη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η σχολική πορεία των παιδιών, η αντιμετώπιση των σχολικών τους υποχρεώσεων, οι επιδόσεις τους, επηρεάζονται πολύ από τη συμπεριφορά των γονέων. Από τις απαιτήσεις που έχουν οι γονείς, από την επαφή με τα παιδιά τους, από το πώς αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι το σχολείο.
Για να αποφύγουμε, λοιπόν, τις εντάσεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς και να συμπαρασταθούμε στο παιδί μας μπορούμε να ακολουθήσουμε κάποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές:
Εξηγούμε στο παιδί ότι είμαστε σίγουροι για τις δυνατότητές του, πιστεύουμε σε εκείνο και το διαβεβαιώνουμε για την άνευ όρων αγάπη μας.
Δίνουμε στο παιδί κίνητρα για να μελετά και το ενθαρρύνουμε να μην τα παρατά στην πρώτη δυσκολία.
Το βοηθάμε να οργανώσει το χρόνο του και το πρόγραμμά του. Πολλά παιδιά δυσκολεύονται να οργανωθούν με αποτέλεσμα να μοιάζει σαν να τεμπελιάζουν ή να αδιαφορούν, ενώ μπορεί απλά να μην ξέρουν από πού να αρχίσουν.
Δε συγκρίνουμε ποτέ το παιδί μας με άλλα παιδιά.
Δεν το προσβάλλουμε και δεν το απαξιώνουμε ποτέ.
Αναγνωρίζουμε τα ταλέντα του παιδιού μας και τα υποστηρίζουμε ανεξάρτητα από τις προσωπικές μας φιλοδοξίες.
Είμαστε πάντα σε επαφή με τους εκπαιδευτικούς.
Είμαστε σε εγρήγορση για τυχόν αλλαγές στην απόδοση και στη συμπεριφορά του παιδιού. Μπορεί να συμβαίνει κάτι στη ζωή του που το δυσκολεύει.
Ενθαρρύνουμε το παιδί μας να είναι ο εαυτός του. Να ξέρει να υπερασπίζεται τον εαυτό του και να σέβεται τη διαφορετικότητα, καθώς και να ενημερώνει τους δασκάλους του αν αντιληφθεί ότι κάποιο παιδί χρειάζεται βοήθεια.
Θέτουμε τους κανόνες μας με ελαστικότητα, εξήγηση και διάλογο.
Ας θυμόμαστε πάντα πως είναι παιδιά και ας έχουμε στο μυαλό μας πώς ήμασταν εμείς ως μαθητές. Ας μην επαναλαμβάνουμε πράγματα και συμπεριφορές που ως παιδιά μας είχαν πληγώσει.
Μάθετε Περισσότερα
Γεύματα: η σημασία τους για την ανάπτυξη των παιδιών
Τα γεύματα αποτελούν έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους του καθημερινού προγράμματος μιας οικογένειας. Όταν έχετε μικρά παιδιά, είναι πολύ σημαντικό να είστε σταθεροί σε αυτό το θέμα και να τα βάζετε να τρώνε σχεδόν τις ίδιες ώρες κάθε μέρα. Είναι, επίσης, σημαντικό αυτές οι ώρες να έχουν αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ τους, έτσι ώστε τα παιδιά σας να έχουν όρεξη για φαγητό. Ακόμη, έχει σημασία να μην απέχουν μεταξύ τους και τόσο πολύ ώστε πριν από κάθε γεύμα να εκδηλώνονται από κακές συμπεριφορές και οξυθυμία που πυροδοτούνται από την πείνα και την υπογλυκαιμία.
Τα γεύματα όμως δεν αφορούν μόνο τη σωστή ποσότητα και το είδος του φαγητού που θα προσφέρετε στα παιδιά σας τη σωστή ώρα. Η ώρα του γεύματος είναι η στιγμή που οι οικογένειες πρέπει να συγκεντρώνονται, να ανταλλάσσουν τα νέα τους, να συζητούν γι’ αυτά που έκαναν κατά τη διάρκεια της ημέρας και να απολαμβάνουν την παρέα ο ένας του άλλου.
Μήπως τα γεύματα είναι ευκαιρία για μάχη;
Σε πολλές οικογένειες όμως τα γεύματα δεν έχουν αυτή τη μορφή. Αντίθετα, είναι κάτι σαν συνεχείς μάχες – μάχη με τα παιδιά για να φάνε, μάχη για να συμπεριφερθούν σωστά, μάχη ακόμα και για να καθίσουν στο τραπέζι. Όταν έχει κανείς να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους προβλήματα, τα γεύματα δεν αποτελούν μια χαλαρωτική διαδικασία, αλλά «εμπόλεμη ζώνη».
Σνακ και σωστή διατροφή
Είναι εκπληκτικό το είδος της διατροφής που αρκετοί γονείς προσφέρουν στα παιδιά τους και περιμένουν από αυτά να αναπτυχθούν. Γρήγορο φαγητό, κατεψυγμένα γεύματα, αναψυκτικά με υψηλές ποσότητες ζάχαρης, αλατιού και καφεΐνης. Σνακ, σνακ και πάλι σνακ. Σε μερικές οικογένειες τα παιδιά τσιμπολογούν όλη την ημέρα. Κάποιοι γονείς δικαιολογούνται λέγοντας ότι τα παιδιά τους θέλουν να τρώνε μόνο τέτοιες τροφές. Κανένα παιδί, όμως, δε γεννήθηκε λαχταρώντας μια φτωχή διατροφή υψηλή σε αλάτι, λιπαρά και ζάχαρη. Εάν του προσφέρετε μόνον αυτά, το παιδί σας θα μάθει να προτιμά αυτού του είδους τις τροφές.
Δεν είναι λίγες οι φορές που γονείς λένε: «Δεν ξέρω γιατί τρώνε τόσο πολύ τα ‘σκουπιδοφαγητά’!». Ορίστε; Ποιος τα ψωνίζει; Ποιος βάζει τα τρόφιμα μέσα στα ντουλάπια και στο ψυγείο; Μερικοί γονείς «κλείνουν» το στόμα των παιδιών τους προσφέροντάς τους αυτού του είδους τις τροφές, δημιουργώντας έτσι έναν μη υγιή σύνδεσμο ανάμεσα στην τροφή και το συναίσθημα. Ήδη σημειώνονται μεγάλα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας, διαβήτη και διατροφικών διαταραχών. Γι’ αυτό, οι γονείς πρέπει να έχουν επίγνωση των τροφών που προσφέρουν στα παιδιά τους.
Κάθε παιδί χρειάζεται μια υγιεινή, θρεπτική διατροφή από την αρχή της ζωής του, καθώς το φαγητό παρέχει τα καύσιμα για τη σωματική και πνευματική δραστηριότητα. Η σωστή διατροφή επιδρά επίσης στην αυτοσυγκέντρωση και τη συμπεριφορά του παιδιού, οπότε είναι καλύτερα εξοπλισμένο νοητικά για να μπορεί να μαθαίνει. Καθημερινά γνωρίζουμε όλο και περισσότερα πράγματα σχετικά με την επίδραση ορισμένων τροφών στη λειτουργία του σώματός μας, από τις τροφές που ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα έως εκείνες που βελτιώνουν τη μνήμη και την αυτοσυγκέντρωσή μας.
Φαγητό και συναίσθημα
Ένας από τους λόγους για τους οποίους όταν πλησιάζει η ώρα για τα γεύματα προκαλείται τόσο άγχος στις περισσότερες οικογένειες είναι επειδή το τάισμα των παιδιών αποτελεί ένα συναισθηματικό ζήτημα για τους γονείς μιας και ανησυχούν ότι αν τα παιδιά τους δε φάνε θα εξασθενήσουν.
Στη συνέχεια, όταν τα παιδιά αντιληφθούν την ανησυχία των γονιών τους, το φαγητό αρχίζει να γίνεται ζήτημα ελέγχου και ένα είδους συναισθηματικού εκβιασμού. Πριν το καταλάβετε, θα τρέχετε σαν τρελοί να ετοιμάσετε τρία διαφορετικά γεύματα για τα τρία σας παιδιά, τα περισσότερα από τα οποία ξέρετε ότι θα καταλήξουν στα σκουπίδια. Σε άλλες οικογένειες, τα προβλήματα με το φαγητό οφείλονται στο ότι οι γονείς δεν προσφέρουν από νωρίς στα παιδιά τους ποικιλία φαγητών.
Από τους γονείς εξαρτάται να δώσουν στα παιδιά τους καλά παραδείγματα, ώστε να μάθουν ποια είναι τα υγιή διατροφικά πρότυπα. Επίσης, από τους γονείς εξαρτάται να θέσουν κανόνες και όρια έτσι ώστε τα οικογενειακά γεύματα να αποτελούν ένα απολαυστικό κομμάτι της ημέρας.
Το θρεπτικό φαγητό αποτελεί μόνον ένα κομμάτι του υγιεινού τρόπου ζωής. Τα παιδιά πρέπει να τρώνε καλό φαγητό σε σωστές ποσότητες αλλά και να έχουν άφθονη σωματική δραστηριότητα στο εξωτερικό περιβάλλον για να καίνε την περίσσεια ενέργεια. Τέλος, χρειάζονται τον απαραίτητο χρόνο ύπνου κάθε νύχτα, έτσι ώστε να είναι ξεκούραστα την επόμενη μέρα. Διατροφή, δραστηριότητα, ύπνος, πνευματική διέγερση: τα πράγματα είναι απλά. Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία που όλοι χρειαζόμαστε για να λειτουργήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα.
Μάθετε Περισσότερα
Θετική ενίσχυση του παιδιού: Ένα απαραίτητο εργαλείο για γονείς
Η θετική ενίσχυση του παιδιού μέσω του επαίνου, των επιβραβεύσεων και των κοινών δραστηριοτήτων αποτελούν το δεύτερο μέρος της εξίσωσης της πειθαρχίας. Πολύ συχνά οι γονείς επικεντρώνονται στην αντιμετώπιση των προβληματικών πτυχών ή των συγκεκριμένων ειδών κακής συμπεριφοράς και ξεχνούν ότι ο ρόλος του γονιού περιλαμβάνει πολλές ακόμα υποχρεώσεις. Η πειθαρχία είναι το κλειδί στην ανατροφή των παιδιών, το ίδιο ισχύει όμως και για τη θετική προσέγγιση, ώστε να τα ενθαρρύνετε να πετύχουν τους στόχους που έχουν θέσει στη ζωή τους.
Μέσω της θετικής αντιμετώπισης, κατευθύνετε τα παιδιά σας προς την επιθυμητή συμπεριφορά. Συγχρόνως, ενισχύετε τις σχέσεις μέσα στην οικογενειακή μονάδα και μεταξύ των παιδιών, δένοντας περισσότερο τα μέλη μεταξύ τους. Η θετική προσέγγιση είναι εξίσου σημαντική με την πειθαρχία όταν τα παιδιά σας παραβαίνουν έναν κανόνα ή ξεπερνούν τα όρια.
Πολλές οικογένειες αντιμετωπίζουν πολλά μέτωπα. Η συμπεριφορά των παιδιών τους έχει χειροτερέψει τόσο πολύ ώστε κάθε μέρα, από τις πρώτες πρωινές ώρες έως αργά τη νύχτα, αποτελεί μια διαρκή μάχη. Όταν τα πράγματα έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο, είναι δύσκολο κανείς να διακρίνει κάποια λύση ή να εντοπίσει κάτι θετικό στην οικογένειά του. Οι γονείς συμπεριφέρονται αγχωμένα μπροστά σε μια δύσκολη κατάσταση, πολλές φορές περνούν ακόμα και κατάθλιψη.
Πάντα υπάρχει κάτι που αξίζει θετική αντιμετώπιση
Αυτοί οι εξαντλημένοι γονείς, που κατακλύζονται από τα προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν, χρειάζεται να δουν ότι υπάρχουν πτυχές της συμπεριφοράς των παιδιών τους που αξίζουν έπαινο και αποδοχή και ότι η ενθάρρυνση έχει πάντα ισχυρή επιρροή στην αλλαγή μιας άσχημης συμπεριφοράς.
Η ενθάρρυνση και η επιβράβευση μιας καλής συμπεριφοράς προσφέρουν στα παιδιά το κίνητρο να συνεχίσουν να συμπεριφέρονται σωστά. Έτσι, ενισχύεται η αυτοεκτίμησή τους ώστε να έχουν ακόμα πιο δυνατό κίνητρο να συνεχίσουν κατά τον ίδιο τρόπο.
Η θετική αντιμετώπιση των παιδιών μπορεί να αλλάξει ολόκληρη τη δυναμική της οικογένειας, χτίζοντας την εμπιστοσύνη, το σεβασμό και την αυτοεκτίμηση των γονιών και των παιδιών. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι επαναφέρει στην οικογένεια την αγάπη και τη διασκέδαση, δηλαδή τα πλέον απαραίτητα στοιχεία της οικογενειακής ζωής.
Μάθετε Περισσότερα
Κανόνες της οικογένειας: πώς τους βάζουμε;
Κάποιες οικογένειες έχουν μια ξεκάθαρη εικόνα σχετικά με τους κανόνες που θα ήθελαν να εφαρμόσουν αλλά δυσκολεύονται να τους επιβάλλουν. Σε άλλες οικογένειες οι γονείς δε συμφωνούν με τους κανόνες ή τους μετατρέπουν αλλάζοντας τα δεδομένα μόλις η συμπεριφορά των παιδιών τους γίνει πιο προκλητική. Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, οι οικογένειες εξελίσσονται. Θεωρείται πολύ σπάνιο για μια οικογένεια να μην έχει καθόλου κανόνες. Σχεδόν όλοι οι γονείς, για παράδειγμα, θεωρούν την επιθετική συμπεριφορά – χτυπήματα, μπουνιές, κλωτσιές – απαράδεκτη, αλλά ο τρόπος που αντιμετωπίζουν αυτά τα ζητήματα συχνά φανερώνει στα παιδιά κάτι εντελώς διαφορετικό.
Ένας κανόνας είναι πραγματικά κανόνας μόνο εάν τον στηρίξετε με συνέπεια σε περίπτωση που το παιδί τον παραβεί. Εάν δεν κάνετε αντιληπτό στα παιδιά σας τον τρόπο με τον οποίο θέλετε να συμπεριφέρονται και δεν τα προσανατολίσετε στη σωστή κατεύθυνση με ένα συνδυασμό πειθαρχίας και επιβράβευσης, τότε μάλλον δεν έχετε θέσει κανέναν κανόνα. Όπως εμείς ως ενήλικες δεχόμαστε ότι η ζωή μας διέπεται από συγκεκριμένους κοινωνικούς κανόνες – ξέρουμε πχ. ότι εάν περάσουμε με κόκκινο και μας σταματήσει η τροχαία θα πάρουμε κλήση – έτσι και τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν ότι η συμπεριφορά τους θα έχει επιπτώσεις.
Είναι σαν να παίζετε με το παιδί σας ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, το οποίο εσείς έχετε ήδη παίξει στο παρελθόν ενώ το παιδί σας όχι. Αφού στήσετε το παιχνίδι, του λέτε να παίξει πρώτο. «Να ρίξω το ζάρι;» σας ρωτά, αλλά εσείς δεν απαντάτε. Οπότε ρίχνει το ζάρι και μετακινεί το πιόνι του. «Προχωράς προς τη λάθος κατεύθυνση» του λέτε. «Και πού να το ξέρω;» απαντά το παιδί. «Δεν μου το είπες!».
Συνεχίζοντας το παράδειγμα με το επιτραπέζιο παιχνίδι, δεν πρόκειται να καθίσετε με την τρίχρονη κόρη σας και να της μάθετε να παίζει Μονόπολυ, γιατί απλά δεν έχει ακόμα τις νοητικές ικανότητες να καταλάβει όλους τους κανόνες και να ξέρει τι πρέπει να κάνει. Στην ηλικία της όμως μπορεί να ρίχνει τα ζάρια, να ξέρει πότε είναι η σειρά της και να μετακινεί το πιόνι. Βρίσκεται στο επίπεδο των κανόνων που έχουν το Φιδάκι και ο Γκρινιάρης. Το ίδιο ισχύει και με τους κανόνες του σπιτιού. Τα μικρά παιδιά χρειάζονται μερικούς ξεκάθαρους κανόνες. «Δεν επιτρέπονται οι καβγάδες», «Πρέπει να κάνετε ό, τι λένε η μαμά και ο μπαμπάς». Καθώς τα παιδιά σας μεγαλώνουν μπορείτε να προχωρήσετε ακόμη περισσότερο και να προσαρμόσετε τη συμπεριφορά τους σε μεγαλύτερο βαθμό.
Ο στόχος σας είναι να κάνετε τα παιδιά σας να έχουν επίγνωση της συμπεριφοράς τους, αλλά και των άλλων ανθρώπων, καθώς και την αίσθηση του σωστού και του λάθους. Όταν ένα παιδί έχει αναπτύξει τη δική του συνείδηση, εάν έχει κάνει κάτι που ξέρει ότι δεν είναι σωστό, θα έρθει να απολογηθεί χωρίς να του το ζητήσετε.
Βρείτε μια ήρεμη στιγμή και καθίστε μαζί με το σύντροφό σας να συζητήσετε τρόπους κοινής προσέγγισης. Τι σημαίνει για σας μη αποδεκτή συμπεριφορά; Τι δεν σας ενοχλεί; Σε ποια θέματα χρειάζεται πραγματικά ως γονείς να επιβληθείτε; Σε ποιους τομείς έχετε τη δυνατότητα να είστε πιο χαλαροί; Λύστε τις διαφορές που έχετε σαν ζευγάρι, έτσι ώστε να παρουσιάσετε ένα κοινό μέτωπο. Επικοινωνήστε μεταξύ σας και με τα παιδιά σας.
Διευκρινίστε πώς θέλετε να συμπεριφέρονται τα παιδιά σας ακόμα και όταν τα αφήνετε στη φροντίδα των baby-sitter και των παππούδων. Όλοι όσοι φροντίζουν τα παιδιά σας θα πρέπει να ακολουθούν, όσο το δυνατόν περισσότερο, το ίδιο βασικό πρόγραμμα έτσι ώστε τα παιδιά να ξέρουν τι έχουν να περιμένουν.
Τι σημαίνει σαφείς κανόνες
Οι σαφείς κανόνες δεν σημαίνουν ότι πρέπει κάθε μέρα να παίζετε το ρόλο του αστυνομικού κάνοντας γυμνάσια στα παιδιά σας. Μην πηγαίνετε γυρεύοντας. Ο έπαινος και η ενθάρρυνση που επικυρώνουν τη σωστή συμπεριφορά των παιδιών σας είναι τόσο ισχυρά μέσα όσο και η πειθαρχία. Είναι όμως επίσης σημαντικό να συνειδητοποιήσετε ότι θα έχετε να αντιμετωπίσετε λιγότερες μάχες εάν σταματήσετε τη μη αποδεκτή συμπεριφορά από πολύ νωρίς, πριν βρεθεί η ευκαιρία να γίνει ακόμη χειρότερη.
Πολλοί γονείς αγνοούν τα παιδιά τους όταν τους αντιμιλούν, ή αδιαφορούν για τα σχετικά μικρά ατοπήματα προκειμένου να έχουν την ηρεμία τους, με την ελπίδα ότι αυτή η κατάσταση σύντομα θα εκτονωθεί. Αν όμως η κακή συμπεριφορά είναι πολύ καλά ριζωμένη ή εάν το παιδί συμπεριφέρεται άσχημα για να τραβήξει την προσοχή σας, τότε σίγουρα η κατάσταση θα επιδεινωθεί. Πολύ σύντομα θα μαζεύετε τα κομμάτια σας μετά από ένα μεγάλο ξέσπασμα. Εάν το παιδί σας παραβεί έναν κανόνα, θα πρέπει να το προειδοποιήσετε και να συνεχίσετε να έχετε την ίδια στάση εάν επαναληφθεί αυτή η συμπεριφορά.
Ακόμη μπορείτε να διαβάσετε:
https://www.anagnostopoyloy.gr/%ce%b8%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%cf%89%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%bf%ce%bd%ce%ad%cf%89%ce%bd-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%cf%8e%ce%bd/
Μάθετε Περισσότερα
Σεξ: τι ρωτούν τα παιδιά
Οι ερωτήσεις που συνήθως γίνονται από τα μικρά παιδιά για το σεξ είναι πολλές και συχνά έχουν διερευνητικό χαρακτήρα. Παρατίθενται εδώ ορισμένα παραδείγματα: «Τι είναι αυτό;» (ενώ δείχνουν τα γεννητικά τους όργανα), «Γιατί τα κορίτσια δεν έχουν πέος;», «Γιατί το πέος του μπαμπά είναι μεγαλύτερο από το δικό μου;», «Από πού γεννιούνται τα μωρά;», «Από πού έρχονται τα μωρά;», «Γιατί οι άντρες δεν κάνουν μωρά;», «Εγώ θα κάνω μωρό;», «Πώς μπαίνει το μωρό μέσα στην κοιλιά της μητέρας;», «Πότε εσύ κι ο μπαμπάς κάνετε μωρά;» και αναρίθμητες άλλες σεξουαλικής περιέργειας ερωτήσεις.
Σε μεγαλύτερες ηλικίες γίνονται διαφορετικές ερωτήσεις, κυρίως για θέματα σχέσεων. Σε συναντήσεις εφήβων για σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, οι συχνότερες ερωτήσεις είναι: «Θα πρέπει οι έφηβοι να έχουν μόνιμο δεσμό;», «Θα πρέπει οι έφηβοι να ανταλλάσσουν μόνο χάδια και φιλιά;», «Πόσο θα πρέπει να προχωρήσει μια ερωτική σχέση;», «Τι γίνεται με τις προγαμιαίες σχέσεις;», «Τι είναι ο έλεγχος των γεννήσεων και η αντισύλληψη;», «Είναι κακό να αυτοϊκανοποιείται κάποιος/α;», «Τι είναι τα αφροδίσια νοσήματα;», «Τι είναι ομοφυλοφιλία/ αμφισεξουαλικότητα;» «Τι σημαίνει ότι ένα άτομο είναι τρανς/ διεμφυλικό και πώς πρέπει να του απευθυνόμαστε;» κλπ.
Αυτές οι ερωτήσεις μπορεί να φέρουν σε αμήχανη και δύσκολη θέση το γονέα πρέπει όμως να τις περιμένει και να είναι σε θέση να δώσει σαφείς και ειλικρινείς απαντήσεις στο παιδί του. Ο γονιός θα πρέπει να προχωρήσει παραπέρα και να εξηγήσει όχι μόνο τα βιολογικά στοιχεία του σεξ αλλά και όλο το πλέγμα της ερωτικής ζωής. Είναι ευθύνη του να προσαρμόσει τα βιολογικά δεδομένα μέσα στο πλέγμα των αξιών της οικογένειας. (δες σχετικό παλιότερο άρθρο)
Ο γονιός μπορεί να μπερδεύεται και να απορεί για θέματα που αφορούν, για παράδειγμα, τις λέξεις που πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τα σεξουαλικά όργανα και τις σεξουαλικές πρακτικές. Ακόμη, μπορεί να προβληματίζεται για το πόσα πολλά θα πρέπει να πει και μήπως προκαλέσει ζημιά λέγοντας πάρα πολλά. Τα παιδιά, και ιδιαίτερα εκείνα που προέρχονται από οικογένειες ευτυχισμένες και σταθερές, είναι περισσότερο ανθεκτικά από όσο μπορούμε να φανταστούμε. Θέτοντας τα θέματα γύρω από το σεξ αδέξια, λέγοντας πάρα πολλά, το περισσότερο που μπορεί να υπάρξει είναι μια παροδική αναταραχή. Τίποτε άλλο.
Ενώ δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην απαντάμε στις ερωτήσεις των παιδιών με ειλικρίνεια, από την άλλη οι απαντήσεις που δίνονται δε χρειάζεται να είναι ολόκληρη διάλεξη στη σεξολογία, την ανθρωπολογία ή τη μαιευτική. Πρέπει να είναι σύντομες πχ. μία με δύο προτάσεις. Όταν ένα αγόρι δύο ή τριών χρόνων δείχνει τα γεννητικά του όργανα και ρωτάει «Τι είναι αυτό;», είναι η κατάλληλη στιγμή να του πούμε ότι «είναι το πέος του» και όχι «το πουλάκι του». Το παιδί είναι καλό να διδαχθεί τους σωστούς επιστημονικούς όρους από νωρίς, άσχετα ότι σπάνια θα τους χρησιμοποιήσει όταν μιλάει με τους φίλους του. Εκεί συνήθως αναμένεται ότι θα χρησιμοποιηθεί κάποια αργκό λέξη την οποία χρησιμοποιεί και η παρέα του. Αυτό όμως δεν είναι σημαντικός λόγος να ανησυχεί κανείς. Σημαντική είναι η ανάπτυξη μια υγιούς στάσης απέναντι σε αυτά που σημαίνουν οι λέξεις.
Μάθετε Περισσότερα