Author: anagnostopoyloy

Παιχνίδια: υπάρχουν πραγματικά αγορίστικα και κοριτσίστικα;

Μια βόλτα στα παιχνιδάδικα αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότι τα παιχνίδια παρουσιάζονται ως κατάλληλα για αγόρια ή για κορίτσια, πωλούνται σε διαφορετικά τμήματα, έχουν διαφορετικό χρώμα. Έτσι, δίνεται στα παιδιά το μήνυμα ότι δεν είναι διαθέσιμες όλες οι δυνατότητες για παιχνίδι, με αποτέλεσμα να αποκλείονται από ένα εύρος εμπειριών και δεξιοτήτων.

Πολλά από τα παιχνίδια ενισχύουν στερεότυπες αντιλήψεις για τους ρόλους των φύλων. Κλασικά παραδείγματα αποτελούν παιχνίδια που περιλαμβάνονται στα είδη νοικοκυριού, απευθύνονται κυρίως στα κορίτσια και δίνουν το μήνυμα ότι η οικιακή εργασία είναι γυναικεία υπόθεση. Τα παιχνίδια για κορίτσια τα ενθαρρύνουν να κάθονται και να παίζουν ήσυχα και όχι να συμμετέχουν σε παιχνίδια δράσης. Παράλληλα, διδάσκουν στα κορίτσια πόσο σημαντική είναι η εμφάνιση για την κοινωνική αποδοχή. Τα παιχνίδια αυτά προωθούν ένα συγκεκριμένο ανέφικτο πρότυπο ομορφιάς το οποίο μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες. Είναι ανησυχητικό ότι η διάγνωση των διατροφικών διαταραχών γίνεται σε όλο και μικρότερες ηλικίες κοριτσιών. Γενικά, τα “κοριτσίστικα” παιχνίδια επηρεάζουν αρνητικά την αυτοεικόνα των κοριτσιών, την αυτοεκτίμησή τους και τις μελλοντικές προοπτικές τους στην προσωπική και επαγγελματική ζωή.

Η έρευνα στους καταλόγους παιχνιδιών από τον 20ό αιώνα μέχρι σήμερα δείχνει ότι τα πράγματα δεν ήταν πάντα όπως τώρα. Ο κανόνας ήταν τα ουδέτερα ως προς το φύλο παιχνίδια. Δεν υπάρχει γονίδιο που δίνει στα αγόρια ειδικά ταλέντα στην κατασκευή, ούτε κανένα ροζ γονίδιο πριγκίπισσας στα κορίτσια.

Χρειάζεται να αποδομήσουμε τα στερεότυπα ότι τα κορίτσια και τα αγόρια έχουν διαφορετικές ανάγκες και ενδιαφέροντα στο παιχνίδι. Σε μερικά αγόρια αρέσουν οι κατασκευές και άλλα θα ενθουσιάζονταν να παίζουν “σπιτάκια” αν τους δινόταν η ευκαιρία. Σε μερικά κορίτσια αρέσουν οι πριγκίπισσες και σε άλλα οι υπερ-ήρωες. Υπάρχουν πολύ περισσότερες διαφορές μεταξύ των παιδιών και ελάχιστες μεταξύ των δύο φύλων. Είναι σημαντικό, επιπλέον, να προσέξουμε ότι τα “αγορίστικα” και “κοριτσίστικα” παιχνίδια έχουν και διαφορετικό εκπαιδευτικό περιεχόμενο, γεγονός που έχει σχέση με την εκπαιδευτική επιτυχία και τις επαγγελματικές επιλογές αργότερα.

Υπάρχει ανάγκη για περισσότερα παιχνίδια σε ένα ευρύ φάσμα χρωμάτων και με ποικιλομορφία θεμάτων, τόσο για τα αγόρια όσο και για τα κορίτσια. Μήπως να το έχουμε στο νου μας την επόμενη φορά που θα επισκεφθούμε ένα κατάστημα παιχνιδιών;

*Το άρθρο έχει βασιστεί σε κείμενα της Δήμητρας Κογκίδου, Καθηγήτριας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ και συγγραφέα του βιβλίου “Πέρα από το ροζ και το γαλάζιο: Όλα τα παιχνίδια για όλα τα παιδιά”.

Νέα σχολική χρονιά: Πώς συμπαραστεκόμαστε στο παιδί

Μια νέα σχολική χρονιά ξεκινά. Και βέβαια, όταν αναφερόμαστε στο σχολείο μιλάμε από το νηπιαγωγείο μέχρι και την γ’ λυκείου. Κάθε τάξη ανεξάρτητα βαθμίδας είναι απαιτητική για τα παιδιά. Όσο δύσκολο και τρομακτικό μοιάζει το δημοτικό στα μάτια ενός μικρού εξάχρονου, το ίδιο δύσκολη και τρομακτική δείχνει και η γ’ λυκείου σε ένα δεκαεπτάχρονο έφηβο, που προετοιμάζεται για την εισαγωγή του στη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η σχολική πορεία των παιδιών, η αντιμετώπιση των σχολικών τους υποχρεώσεων, οι επιδόσεις τους, επηρεάζονται πολύ από τη συμπεριφορά των γονέων. Από τις απαιτήσεις που έχουν οι γονείς, από την επαφή με τα παιδιά τους, από το πώς αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι το σχολείο.

Για να αποφύγουμε, λοιπόν, τις εντάσεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς και να συμπαρασταθούμε στο παιδί μας μπορούμε να ακολουθήσουμε κάποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές:

Εξηγούμε στο παιδί ότι είμαστε σίγουροι για τις δυνατότητές του, πιστεύουμε σε εκείνο και το διαβεβαιώνουμε για την άνευ όρων αγάπη μας.

Δίνουμε στο παιδί κίνητρα για να μελετά και το ενθαρρύνουμε να μην τα παρατά στην πρώτη δυσκολία.

Το βοηθάμε να οργανώσει το χρόνο του και το πρόγραμμά του. Πολλά παιδιά δυσκολεύονται να οργανωθούν με αποτέλεσμα να μοιάζει σαν να τεμπελιάζουν ή να αδιαφορούν, ενώ μπορεί απλά να μην ξέρουν από πού να αρχίσουν.

Δε συγκρίνουμε ποτέ το παιδί μας με άλλα παιδιά.

Δεν το προσβάλλουμε και δεν το απαξιώνουμε ποτέ.

Αναγνωρίζουμε τα ταλέντα του παιδιού μας και τα υποστηρίζουμε ανεξάρτητα από τις προσωπικές μας φιλοδοξίες.

Είμαστε πάντα σε επαφή με τους εκπαιδευτικούς.

Είμαστε σε εγρήγορση για τυχόν αλλαγές στην απόδοση και στη συμπεριφορά του παιδιού. Μπορεί να συμβαίνει κάτι στη ζωή του που το δυσκολεύει.

Ενθαρρύνουμε το παιδί μας να είναι ο εαυτός του. Να ξέρει να υπερασπίζεται τον εαυτό του και να σέβεται τη διαφορετικότητα, καθώς και να ενημερώνει τους δασκάλους του αν αντιληφθεί ότι κάποιο παιδί χρειάζεται βοήθεια.

Θέτουμε τους κανόνες μας με ελαστικότητα, εξήγηση και διάλογο.

Ας θυμόμαστε πάντα πως είναι παιδιά και ας έχουμε στο μυαλό μας πώς ήμασταν εμείς ως μαθητές. Ας μην επαναλαμβάνουμε πράγματα και συμπεριφορές που ως παιδιά μας είχαν πληγώσει.

Τραυματική μνήμη: πώς διαγράφεται

Τραυματική μνήμη διαθέτουμε όλοι μας τουλάχιστον μία, ενσωματωμένη στον εγκέφαλό μας. Δυνατές αναμνήσεις από γεγονότα μπορούν να μας σημαδεύσουν, όπως ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, ένας βιασμός, μια φυσική καταστροφή, μια βίαιη συμπεριφορά ενός γονέα ή ενός συζύγου, μια σοβαρή περιπέτεια υγείας, μια εμπειρία πολέμου ή μια βίαιη επίθεση.

Εμπειρίες τέτοιου τύπου μπορούν να μείνουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μας. Αυτό δε συνεπάγεται απαραίτητα ότι  οι αναμνήσεις αυτές θα μας δημιουργήσουν ψυχικά τραύματα. Ενδέχεται όμως να μας προκαλέσουν προβλήματα, τα οποία σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να αποδειχθούν εξουθενωτικά.

Τα άτομα με μετατραυματικό στρες μπορούν να γίνουν υπερευαίσθητα, με νεύρα διαρκώς “τεντωμένα”  και σε μια μόνιμη κατάσταση υψηλού συναγερμού. Οι άσχημες εμπειρίες μπορεί να επανέρχονται συχνά απροειδοποίητα ως εφιάλτες, προκαλώντας φόβο και έντονο άγχος και βέβαια μπορεί να καταστρέφουν τον ύπνο μας.

Υπάρχουν απλές, αλλά αποτελεσματικές, μέθοδοι με τις οποίες μπορούμε να ελαχιστοποιήσουμε και να διαγράψουμε τα τραυματικά συναισθήματά μας και να αισθανθούμε πραγματική ανακούφιση. Αρκετοί άνθρωποι μπορούν να το κάνουν από μόνοι τους. Για κάποια άτομα που τους είναι πιο δύσκολο μπορούν να το πετύχουν με τη βοήθεια ενός ψυχολόγου.

Πώς επουλώνεται μια τραυματική μνήμη

Οι τελευταίες εξελίξεις της νευροεπιστήμης προσφέρουν μια απλή, αλλά αποτελεσματική, μέθοδο για την αλλαγή της καλωδίωσης του εγκεφάλου από τα αρνητικά συναισθήματα που συνδέονται με την τραυματική ανάμνηση, στα θετικά συναισθήματα που σχετίζονται με την υγεία και την ευεξία. Πρόκειται για  μια διαδικασία τεσσάρων βημάτων που παρουσιάζεται παρακάτω:

1. Παρατηρούμε μια θετική εμπειρία. Στο βήμα αυτό, παρατηρούμε μια θετική εμπειρία που είναι ήδη παρούσα στο προσκήνιο ή το παρασκήνιο της ευαισθητοποίησης μας.
2. Εμπλουτίζουμε τη θετική εμπειρία. Πολύ συχνά ξοδεύουμε λεπτά, ώρες ίσως και ημέρες να σκεφτόμαστε μια αρνητική εμπειρία. Χρειάζεται να κάνουμε το ακριβώς αντίθετο και να εμβαθύνουμε στη θετική εμπειρία την οποία έχουμε. Έτσι ανοίγουμε τον εαυτό μας στα συναισθήματα στήριξης που έχουμε στη ζωή μας. Δημιουργούμε από μόνοι μας μια θετική μνήμη και την εμπλουτίζουμε. Γεμίζουμε το εσωτερικό της συνείδησής μας με 10-20’’ θετικής μνήμης.
3. Απορροφάμε τη θετική εμπειρία. Είναι η φάση, στην οποία η θετική μνήμη που έχουμε γεμίσει τη σκέψη και τη συνείδησή μας γίνεται ένα με τον εγκέφαλο μας και με όλα τα μέρη της ύπαρξής μας.
4. Σύνδεση θετικών και αρνητικών υλικών. Δεν θέλουμε να επηρεαστούμε από τις αρνητικές εμπειρίες, αλλά να τις εμπλουτίσουμε με τις θετικές μας σκέψεις. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια θετική ιδεατή εικόνα ενός κήπου και να φανταστούμε να φυτεύουμε όμορφα λουλούδια. Ξέρουμε πού βρίσκονται τα ζιζάνια όταν φυτεύουμε και μπορούμε να τα τραβήξουμε έξω ώστε να υπάρξει χώρος για να αναπτυχθούν τα λουλούδια.

Αν δεν μπορούμε μόνοι μας να αντιμετωπίσουμε όσα μας δυσκολεύουν μπορούμε να ζητήσουμε την βοήθεια ενός ειδικού ψυχικής υγείας. Το να ζητάμε βοήθεια δε σημαίνει ότι είμαστε αδύναμοι και ανίκανοι να κάνουμε καλά τον εαυτό μας. Σημαίνει ότι επιθυμούμε πραγματικά να γίνουμε καλά.

Ακόμη και αν έχουμε προσπαθήσει να ζητήσουμε βοήθεια και δεν έχουμε δει γρήγορα αποτελέσματα χρειάζεται να έχουμε υπομονή. Το τραύμα χρειάζεται τον κατάλληλο χρόνο για να επουλωθεί. Ας συνειδητοποιήσουμε ότι αξίζουμε να είμαστε καλά.

Πηγή: www.goodtherapy.org

Ψυχική ανθεκτικότητα: Πώς θα ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες

Ψυχική ανθεκτικότητα σημαίνει να είμαστε ικανοί να προσαρμοζόμαστε αποτελεσματικά στις κακοτυχίες της ζωής και τα λογής στρεσογόνα γεγονότα. Μπορείτε να ελέγξετε τα επίπεδα της ψυχικής σας ανθεκτικότητας αν σκεφτείτε τον τρόπο με τον οποίο συνήθως αντιδράτε όταν κάτι πάει στραβά. Έχετε την τάση να το ξεπερνάτε ή να καταρρέετε;

Η ψυχική ανθεκτικότητα μας βοηθά να ανακάμψουμε έπειτα από μια αναποδιά ή δοκιμασία, όπως απώλεια μιας δουλειάς, ασθένεια, χωρισμός ή θάνατος ενός οικείου προσώπου.  Εάν δε διαθέτουμε ενισχυμένη ψυχική ανθεκτικότητα, τότε είναι πολύ πιθανό η σκέψη μας να είναι διαρκώς στα προβλήματα, να νιώθουμε αβοήθητοι και θύματα των καταστάσεων ή ακόμη και να στρεφόμαστε σε ανθυγιεινές συμπεριφορές όπως η κατάχρηση αλκοόλ και ουσιών ως μια προσπάθεια να ανταπεξέλθουμε των δύσκολων καταστάσεων.

Η ψυχική ανθεκτικότητα δεν πρόκειται να εξαφανίσει τα προβλήματα με ένα μαγικό τρόπο, μπορεί όμως να μας προσφέρει τη δυνατότητα να δούμε εναλλακτικές λύσεις, να διαχειριστούμε αποτελεσματικότερα το άγχος και να μην ακυρώνουμε τη χαρά της ζωής. Η ψυχική ανθεκτικότητα αποτελεί μια επίκτητη ικανότητα, δεν είναι κάτι με το οποίο γεννιόμαστε. Αν, λοιπόν, αναπτύξουμε κάποιες δεξιότητες μπορούμε να την ενισχύσουμε.

Προσαρμογή στις αντιξοότητες

Ψυχική ανθεκτικότητα σημαίνει να προχωράει κανείς παρά τα «χτυπήματα». Όταν εμφανίζονται οι αντιξοότητες, το άγχος ή το τραύμα, μπορεί να μας κυριεύσει θυμός, θλίψη και πόνος, αλλά θα είμαστε σε θέση να παραμείνουμε λειτουργικοί σωματικά και ψυχικά. Ψυχική ανθεκτικότητα δεν σημαίνει να μένει κανείς αλώβητος, να υπομένει απαθής ή να αντιμετωπίζει μόνος του τις δυσκολίες. Αντίθετα, η ικανότητα προσφυγής στους άλλους για υποστήριξη είναι ένα από τα βασικά συστατικά της ψυχικής ανθεκτικότητας.

Ανθεκτικότητα και ψυχική υγεία

Η ψυχική ανθεκτικότητα προσφέρει προστασία από διάφορα προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη και το άγχος. Μπορεί ακόμη να βοηθήσει στην αντιστάθμιση παραγόντων που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης ψυχικών δυσκολιών, όπως η έλλειψη κοινωνικής υποστήριξης, το να πέφτει κανείς θύμα εκφοβισμού ή η ύπαρξη προηγούμενου τραύματος. Αν αντιμετωπίζετε μια υπάρχουσα ψυχική δυσκολία, η αύξηση της ψυχικής ανθεκτικότητας, μπορεί να βελτιώσει την ικανότητά σας να την αντιμετωπίσετε.

Συμβουλές για βελτίωση της ψυχικής ανθεκτικότητας:

Συνδεθείτε. Η ανάπτυξη δυνατών, θετικών δεσμών με αγαπημένα πρόσωπα και φίλους μπορεί να σας προσφέρει την απαραίτητη υποστήριξη και αποδοχή και στις καλές και στις κακές στιγμές. Μπορείτε να αναπτύξετε επιπλέον σημαντικές σχέσεις προσφέροντας εθελοντική εργασία και συμμετέχοντας σε ομάδες στην κοινότητά σας (πολιτιστικοί σύλλογοι, κοινωνικά σωματεία, ΚΑΠΗ κλπ).

Δώστε νόημα στην καθημερινότητά σας. Κάντε πράγματα που σας δίνουν την αίσθηση ολοκλήρωσης ενός σκοπού κάθε μέρα. Βάλτε στόχους που θα σας βοηθήσουν να ατενίσετε το μέλλον με νόημα. Είναι σημαντικό να θέτετε στην αρχή μικρούς και βραχυπρόθεσμους στόχους. Αν απαιτείτε από τον εαυτό σας να επιτυγχάνει μεγάλους στόχους ανεξάρτητα με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, το αποτέλεσμα θα είναι να απογοητευθείτε και να μειώσετε περαιτέρω την ανθεκτικότητά σας. Σεβαστείτε τον εαυτό σας και τα όρια του. Κανένας άνθρωπος δε μπορεί να επιτύχει δύσκολους στόχους όταν αισθάνεται ευάλωτος.

Μάθετε από την εμπειρία. Αναλογιστείτε το παρελθόν και σκεφτείτε πώς αντιμετωπίσατε παλιότερες δυσκολίες. Σκεφτείτε τις δεξιότητες και τις στρατηγικές που σας βοήθησαν να αντιμετωπίσετε την κατάσταση με επιτυχία. Ακόμη, χρήσιμο μπορεί να είναι να κρατήσετε ημερολόγιο, ώστε να εντοπίσετε τους θετικούς και τους αρνητικούς τρόπους αντίδρασης και να προσαρμόσετε τη μελλοντική σας συμπεριφορά.

Παραμείνετε αισιόδοξοι. Αυτό που έχει συμβεί στο παρελθόν μπορεί να μην αλλάζει, αλλά μπορούμε πάντα να κοιτάμε μπροστά, προς το μέλλον. Η αποδοχή των αλλαγών διευκολύνει την προσαρμογή του ανθρώπου και βοηθάει στο να αντιμετωπίζει τις νέες προκλήσεις με λιγότερο άγχος.

Φροντίστε τον εαυτό σας. Καλύψτε τις καθημερινές σας ανάγκες, σωματικά και συναισθηματικά. Συμμετέχετε σε δραστηριότητες και χόμπι που απολαμβάνετε. Εντάξτε στην καθημερινότητά σας τη φυσική δραστηριότητα. Κοιμηθείτε καλά. Υιοθετείστε μια υγιεινή διατροφή. Προκειμένου να επαναφέρετε μια εσωτερική αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας, εφαρμόστε πρακτικές διαχείρισης του άγχους και τεχνικές χαλάρωσης, όπως ο διαλογισμός ή η βαθιά αναπνοή.

Να είστε ενεργοί και δραστήριοι. Μην αγνοείτε τα προβλήματα, μη μένετε παθητικοί, περιμένοντας να απομακρυνθούν. Προσδιορίστε τι θα πρέπει να γίνει, αναπτύξτε ένα σχέδιο και αναλάβετε δράση. Ίσως πάρει χρόνο να ανακάμψετε από ένα σημαντικό δυσάρεστο ή στρεσογόνο γεγονός, όμως να γνωρίζετε ότι, αν ασχοληθείτε ενεργά και συστηματικά, η κατάσταση θα βελτιωθεί.

Πότε να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια

Η ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας απαιτεί χρόνο και εξάσκηση. Αν αισθάνεστε ότι δεν σημειώνετε πρόοδο – ή δεν ξέρετε από πού να αρχίσετε – εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε σε έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας. Με τη βοήθειά του, θα μπορέσετε να βελτιώσετε την ψυχική σας ανθεκτικότητα να ενισχύσετε τη σωματικοψυχική σας υγεία και ευεξία και να αναβαθμίσετε την ποιότητα ζωής σας.

Πηγή: Mayo Clinic

Πώς θα βάλουμε τη ζωή μας σε τάξη

Χάος. Πλήρης αταξία. Κυκεώνας. Πόσες φορές νιώθουμε την καθημερινότητα ή ακόμα και τη ζωή μας έτσι; Ένα χαμένο δρομολόγιο του μετρό την πιο ακατάλληλη στιγμή, παραπάνω δουλειά που δεν είχαμε προβλέψει ενώ ετοιμαζόμαστε να σχολάσουμε, ακύρωση ραντεβού την τελευταία στιγμή. Αυτά και πολλά άλλα ακόμη που θα μπορούσαν να μας χαλάσουν τη μέρα και τη διάθεσή μας και να μας πληγώσουν συναισθηματικά. Σε αυτές τις χαοτικές περιστάσεις πρέπει να θυμόμαστε πως υπάρχουν πολλοί τρόποι να βάλουμε μια τάξη στο χάος. Ας δούμε πώς μπορεί να γίνει αυτό.

Βρείτε την κατάλληλη στρατηγική

Εννοείται πως το να κρατήσουμε μούτρα, να αποφύγουμε τα άσχημα συναισθήματά μας, να πιούμε αλκοόλ ή να καπνίσουμε είναι οι χειρότερες επιλογές που θα μπορούσαμε να κάνουμε. Υπάρχουν απλές στρατηγικές που μπορούμε να εφαρμόσουμε σε ανάλογες περιστάσεις που εφόσον διαπιστώσουμε ποιες λειτουργούν καλύτερα για εμάς μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε για να καταφέρουμε την πολυπόθητη τάξη.

Πιθανόν να έχετε ήδη δοκιμάσει αρκετούς τρόπους για χαλάρωση και ίσως να έχετε μάθει τι λειτουργεί καλύτερα για εσάς καθώς και τι δεν λειτουργεί καθόλου ή σας ρίχνει ακόμη περισσότερο τη διάθεση. Εκείνο που προέχει είναι να προσπαθείτε να εφαρμόζετε τις στρατηγικές χαλάρωσης που σας ηρεμούν σε τακτικά διαστήματα και όχι μόνο όταν τα πράγματα έχουν ξεφύγει από την τάξη.

Απόσπαση της προσοχής μας

Μπορούμε να δοκιμάσουμε να αποσπάσουμε για λίγο την προσοχή μας από μια χαοτική κατάσταση που μας μπερδεύει. Είναι σίγουρα μια καλύτερη επιλογή από το να προσπαθήσουμε να καταπνίξουμε και να αγνοήσουμε το πρόβλημα. Η αποστασιοποίηση αυτή θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε το θέμα με ψυχραιμία και να βάλουμε σε μία τάξη τα πράγματα με καθαρό μυαλό.

Ηρεμία και χαλάρωση

Σε αυτή τη στρατηγική το πρώτιστο μέλημά μας είναι να ηρεμήσουμε το στρες που αισθανόμαστε. Μπορούμε να στραφούμε σε οτιδήποτε γνωρίζουμε πως θα μας χαλαρώσει, έναν περίπατο, λίγη μουσική, συζήτηση με ένα φίλο, ελαφρά άσκηση, αναπνοές. Στόχος είναι να μπορέσουμε να επιστρέψουμε χωρίς άγχος στο πρόβλημα, να βάλουμε σε τάξη τις σκέψεις μας και να το λύσουμε.

Ισορροπία

Το να βρούμε μια ισορροπία σημαίνει να επαναφέρουμε τη λογική μας στη θέση του κυβερνήτη εκφράζοντας τα συναισθήματά μας και αντιμετωπίζοντας με άμεσο πρόβλημα την όποια δυσκολία ανακύπτει. Αναγνωρίζουμε ποιο συναίσθημά μας κυριαρχεί (πχ. θυμός, αγανάκτηση, σύγχυση) και συνειδητοποιούμε πως όσο αρνητικό κι αν είναι δεν είναι δυνατό να διαρκέσει για πάντα. Μπορούμε ακόμη να φτιάξουμε λίστες με τα πράγματα που πρέπει να γίνουν (η ευχαρίστηση του να σβήνεις πράγματα από τη λίστα είναι αρκετό κίνητρο από μόνη της) ή και να ζητήσουμε έξωθεν βοήθεια, από κάποιον επαγγελματία ίσως, ώστε να επαναφέρουμε μια τάξη.

Αυτό που θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αποφύγουμε είναι η άρνηση και το να υποκρινόμαστε πως όλα είναι καλά ενώ αισθανόμαστε χαομένοι. Αυτά δεν μπορούν ποτέ να αποτελέσουν υγιείς τρόπους αντιμετώπισης προβλημάτων ούτε θα μας φέρουν πιο κοντά στην πολυπόθητη τάξη στη ζωή μας.

Άγχος; Υιοθετήστε μια γάτα

Εάν έχετε ήδη ένα αιλουροειδές ως κατοικίδιο, τα θετικά οφέλη του να υπάρχει μια γάτα μες το σπίτι πιθανόν να είναι αυτονόητα για εσάς. Για όσους δεν είχατε ποτέ μια γάτα ως κατοικίδιο ή δεν έχετε καν χαϊδέψει ποτέ μία πιθανόν να μη γνωρίζετε ή να μην πιστεύετε πως το να έχεις μια γάτα ως κατοικίδιο μειώνει τα επίπεδα του στρες καθώς και άλλους κινδύνους για την υγεία μας – όμως σοβαρά, είναι αλήθεια. Τα στοιχεία που το υποστηρίζουν αυτό είναι τόσο πειστικά ώστε είναι πολύ πιθανό με το που τελειώσετε την ανάγνωση του άρθρου να τρέξετε στη φιλοζωική της περιοχής σας.

Εάν έχετε σκεπτικισμό για όλα αυτά, μπορώ να σας καταλάβω. Η ιδέα ότι υιοθετώντας μια γάτα πέφτουν τα επίπεδα του καθημερινού μας άγχους και στρες, σαν πρώτη εντύπωση ακούγεται ως κάτι που θα άκουγες από την ηλικιωμένη γειτόνισσα που ταΐζει όλες τις γάτες της γειτονιάς.

Όμως, δεν αστειεύομαι καθόλου λέγοντας πως τα επιστημονικά στοιχεία που υποστηρίζουν την ιδέα αυτή είναι πολύ ισχυρά. Κατ’ αρχήν, όσον αφορά τους ιδιοκτήτες γάτας μια πρόσφατη έρευνα κατέδειξε πως το να έχει κανείς γάτα συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο εγκεφαλικού ή εμφράγματος κατά ένα τρίτο. Αυτό είναι αναμφισβήτητα εντυπωσιακό.

Οι ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα από 4.000 ανθρώπους ηλικία 30 έως 75 ετών σε μια διάρκεια δέκα ετών. Σχεδόν οι μισοί από τους συμμετέχοντες στην έρευνα ήταν ή είχαν υπάρξει ιδιοκτήτες γάτας, οι υπόλοιποι μισοί δεν είχαν ποτέ γάτα ως κατοικίδιο. Από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε πως οι άνθρωποι που είχαν γάτα είχαν 30% χαμηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν από καρδιακή ανακοπή ή εγκεφαλικό σε σύγκριση με όσους δεν είχαν ποτέ γάτα. Το αποτέλεσμα προέκυψε ακόμη και υπολογίζοντας παράγοντες όπως το κάπνισμα, ο διαβήτης, τα επίπεδα της χοληστερίνης και η καλή λειτουργία της καρδιάς.

Ο καθηγητής Adnan Qureshi, από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, επικεφαλής της συγκεκριμένης έρευνας, ανέφερε πως ακόμη και ο ίδιος κι η ομάδα του εξεπλάγησαν από το αριθμητικό μέγεθος αυτής της διαφοράς. Ο ίδιος εξηγεί τα αποτελέσματα πως το να έχει κανείς μια γάτα ως κατοικίδιο ανακουφίζει από το στρες και το άγχος και κατ’ επέκταση μειώνει την πιθανότητα καρδιακών παθήσεων. Το να χαϊδεύει κανείς μια γάτα μειώνει τα επίπεδα του στρες και την αδρεναλίνη στο αίμα.

Επιπλέον, σύμφωνα με ψυχοθεραπευτές του Κέντρου Cityscape Counseling του Σικάγο ένα χάδι στη γάτα μας δεν ηρεμεί απλά και μόνο το νευρικό μας σύστημα. Η απλή καθημερινή αλληλεπίδραση μαζί της είναι ικανή να προκαλέσει ισχυρά συναισθήματα σύνδεσης, τα οποία κατεβάζουν τα επίπεδα του στρες καθώς οι βαθιές σχέσεις οδηγούν στο να αισθάνεται κανείς λιγότερη μοναξιά και μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα σε αγχογόνες καταστάσεις.

Η γάτα είναι ένα πιστό ζώο το οποίο μας προσφέρει ανιδιοτελή αγάπη και μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση των επιπέδων του στρες παρέχοντας μια ασφαλή διέξοδο και δίνοντάς μας αγάπη και αφοσίωση ανεξάρτητα από τους εξωτερικούς στρεσογόνους παράγοντες. Η φροντίδα μιας γάτας μας δίνει μια αίσθηση σκοπού κι επίσης λειτουργεί ως διάσπαση από τυχόν προβλήματα. Η αίσθηση ότι έχουμε ένα σκοπό και η απόσπαση της προσοχής από δυσκολίες είναι δύο πολύ δημοφιλείς τεχνικές που χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά για τη διαχείριση του άγχους.

Η σχετική έρευνα

Συναισθηματική νοημοσύνη και το παιδί μας

Πιθανόν έχετε παρατηρήσει ότι τα τελευταία χρόνια οι μεγάλες εταιρείες και οργανισμοί αναζητούν εργαζόμενους που να διαθέτουν εκτός από πρακτικά προσόντα και υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη. Είναι γεγονός πως τις τελευταίες δεκαετίες η συναισθηματική νοημοσύνη έχει μελετηθεί εκτενώς και θεωρείται εξαιρετικά σημαντική όσον αφορά την επιτυχία στη ζωή και την ευτυχία του ατόμου και, βέβαια, την εξέλιξη του παιδιού σε έναν συναισθηματικά υγιή ενήλικα.
Ως συναισθηματική νοημοσύνη εννοείται ένα σύνολο δεξιοτήτων που αφορούν τα κίνητρα, την αξία που δίνουμε στον εαυτό μας, την επιμονή και υπομονή μας, την ανοχή στη ματαίωση, την προσαρμογή μας στις διάφορες αλλαγές και καταστάσεις, την καλή διαχείριση των συναισθημάτων μας, την κατανόηση των συναισθημάτων των άλλων.
Για να κατορθώσει ένα άτομο να τα καταφέρει στη ζωή χρειάζεται να συνδυάσει τις γνωστικές του δεξιότητες και τα χαρακτηριστικά της συναισθηματικής του νοημοσύνης. Τα παιδιά με υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης παρουσιάζουν καλύτερες ακαδημαϊκές επιδόσεις και έχουν μειωμένες πιθανότητες να κάνουν ανθυγιεινές και επικίνδυνες επιλογές. Η συναισθηματική νοημοσύνη συμβάλλει θετικά στην επιτυχία μελλοντικών σχέσεων, την υγεία, σωματική και ψυχική, και την ποιότητα ζωής.

Πώς μπορούμε να ενισχύσουμε τη συναισθηματική νοημοσύνη του παιδιού;

Ένας αποτελεσματικός τρόπος για να αναπτύξουν τα παιδιά τη συναισθηματική τους νοημοσύνη είναι η αφήγηση παραμυθιών. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μαθαίνουν να αντιλαμβάνονται τις καταστάσεις, να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους, να τα εκφράζουν, να συναναστρέφονται, να μοιράζονται και να είναι υπεύθυνα.
Επίσης, για την ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι πολύ σημαντικό να ρωτάμε το παιδί ήδη από μικρή ηλικία πώς νιώθει και τι σκέφτεται για τα διάφορα θέματα που προκύπτουν στην καθημερινότητά του. Χρειάζεται να είμαστε σε θέση να το ακούσουμε και να αναγνωρίσουμε το συναίσθημά του, για παράδειγμα “φαίνεσαι θυμωμένος”. Ακόμη, προσέχουμε ώστε να μην απορρίπτουμε τα συναισθήματά του, για παράδειγμα αποφεύγουμε εκφράσεις όπως “μην κλαις, δεν υπάρχει λόγος να στενοχωριέσαι”.
Εννοείται πως οι γονείς θα πρέπει να εξετάζουν και τα δικά τους επίπεδα συναισθηματικής νοημοσύνης. Είναι πολύ σημαντικό να είμαστε και οι ίδιοι ανοιχτοί στα συναισθήματά μας, να μην τα κρύβουμε, να μην ντρεπόμαστε για ό, τι νιώθουμε και να μη φοβόμαστε να τα εκφράσουμε. Το παιδί για να αναπτύξει τη συναισθηματική του νοημοσύνη χρειάζεται γύρω του ενήλικες που γνωρίζουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους.
Ένα σημαντικό κομμάτι της συναισθηματικής νοημοσύνης αποτελεί η ενσυναίσθηση. Μιλάμε και δείχνουμε σεβασμό απέναντι στα συναισθήματα των άλλων εξηγώντας και δείχνοντας στο παιδί μας πώς νιώθουν οι άλλοι.
Εν κατακλείδι, όσον αφορά τη συναισθηματική νοημοσύνη του παιδιού είναι δική του δουλειά να μάθει πώς θα διαχειρίζεται τα συναισθήματα και δουλειά του κάθε γονιού να διδάξει αυτό το πώς.

Πηγή: todaywparent.com